Άρθρο σχετικά με τις μαθητικές παρελάσεις μας απέστειλε ο Γιάννης Πήλιουρας, Πρόεδρος της Β1 Νομαρχιακής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ. Το άρθρο έρχεται σε απάντηση του αντίστοιχου άρθρου των κυριών Μωραΐτη και Μπλατσούκα, μέσα από το οποίο ζητούσαν την κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων.

Αναλυτικά:

Απάντηση στην πρόταση για κατάργηση των παρελάσεων

Του Γιάννη Πήλιουρα
Πρόεδρος Β1 Νομαρχ. Επιτρ. ΟΝΝΕΔ

Με αφορμή την παρέμβαση των κυριών Μωραϊτη και Μπλατσούκα περί καταργήσεως των παρελάσεων, θα ήθελα να αντιπαραβάλλω τους λόγους για τους οποίους όχι μόνο δεν πρέπει να καταργηθούν οι παρελάσεις αλλά και να υποστηριχθούν περισσότερο από τους λειτουργούς της Ελληνικής Εκπαίδευσης.

Η διαστρεβλωμένη εικόνα

Οι μαθητικές παρελάσεις δεν ήταν δημιούργημα του Μεταξά, όπως εσφαλμένα αναφέρουν όσοι θέλουν να καταργηθούν οι παρελάσεις, στην προκειμένη περίπτωση η κα Μωραϊτη και η κα Μπλατσούκα. Αυτό το επιχείρημα δεν είναι καινούργιο. Το έχουν πολλάκις υποστηρίξει στο παρελθόν τόσο η γνωστή για τις αναθεωρητικές απόψεις της αριστερή ιστορικός, Μαρία Ρεπούση (συνωστισμός στην προκυμαία της Σμύρνης το 1922 κ.α.) αλλά και προβεβλημένα στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που σήμερα βρίσκονται σε κυβερνητικές θέσεις (μεταξύ αυτών και ο ίδιος ο κύριος Τσίπρας). Με μια απλή ιστορική αναζήτηση μπορούμε να δούμε ότι ήδη από το 1899 εμφανίζονται οι πρώτες οργανωμένες μαθητικές παρελάσεις αλλά και αργότερα, οι μαθητές συμμετέχουν ενεργά στις δοξολογίες και τις εθνικές εορτές που τιμούν τις εθνικές επετείους.

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει η παρατήρηση για την ομοιομορφία στη στολή των μαθητών. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν αποτελεί ολοκληρωτικό κατάλοιπο της εποχής του Ι. Μεταξά. Σε πολλές χώρες σε ολόκληρο το κόσμο, υπάρχει στολή για τους μαθητές όχι μόνο κατά τις επίσημες εορτές αλλά και στη καθημερινότητα τους μέσα στο σχολείο!

Η παιδαγωγική αξία των παρελάσεων

Το επιχείρημα περί απαξίωσης των παρελάσεων, θα πρέπει να απασχολήσει πρωτίστως την εκπαιδευτική κοινότητα και το Υπουργείο Παιδείας, γιατί δεν αποτελεί μεμονωμένο φαινόμενο. Το σχολείο συνολικά έχει απαξιωθεί και μαζί με αυτό και οι παρελάσεις. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να καταργηθούν.

Οι «χαμένες ώρες» σε πρακτικό επίπεδο, είναι το τελευταίο που θα έπρεπε να μας απασχολεί αφού κατά την προετοιμασία της παρέλασης «θυσιάζεται» συνήθως η ώρα της γυμναστικής και άλλων μαθημάτων που αναπληρώνονται εύκολα καθώς δεν χάνονται παρά ελάχιστες ώρες.

Η παιδαγωγική όμως αξία αυτής της διαδικασίας μπορεί να αποδειχτεί από το γεγονός ότι για πολλούς νέους ανθρώπους αποτελεί μια εμπειρία ζωής. Ο μαθητής με τη σωστή παιδαγωγική συνδρομή, συνδέεται με την ιστορική μνήμη, συνδυάζοντας τις ημέρες εκείνες με τα γεγονότα τα οποία διδάσκεται στο σχολείο ή μαθαίνει από το σπίτι του. Συμμετέχει σε ένα δημόσιο γεγονός έξω από το σχολείο, εντάσσεται στο σύνολο, μαθαίνει να πειθαρχεί και να συνεργάζεται για ένα άρτιο και ωραίο αποτέλεσμα όπως αυτό μιας καλής παρέλασης.

Είναι προφανές λοιπόν ότι το πρόβλημα στο Ελληνικό Σχολείο δεν είναι οι παρελάσεις. Καλό θα ήταν να ενσκύψουμε στα πραγματικά προβλήματα του απαξιωμένου Ελληνικού Σχολείου και να αφήσουμε τις ιδεολογικές εμμονές μιας συγκεκριμένης μερίδας της Ελληνικής Αριστεράς στην άκρη. Το σχολείο δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει το καταφύγιο αυτών των εμμονών.

Πηγές

Οι πρώτες μαθητικές παρελάσεις όπως παρουσιάζονται από την Εφημερίδα Εμπρός στις 26/03/1899 http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=108&dc=26&db=3&da=1899

Ρεπούση: Οι μαθητικές παρελάσεις είναι ένας θεσμός του Ι. Μεταξά, εφημερ. ΤΑ ΝΕΑ, 24/03/2014

Αλ. Τσίπρας: Οι μαθητικές παρελάσεις κατάλοιπο ολοκληρωτικών καθεστώτων. Να καταργηθούν γιατί μας εκθέτουν. http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=773

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το ζήτημα δεν είναι ποιος πρωτοκαθιέρωσε τη μαθητική παρέλαση.
    Το ερώτημα είναι για άλλη μια φορά εάν θα πάμε ένα βήμα μπροστά ή θα μείνουμε βουτηγμένοι στη φορμόλη.
    Όλοι όσοι είναι υπέρ των παρελάσεων έχουν ένα και μοναδικό επιχείρημα. «Έτσι το βρήκαμε έτσι το κρατάμε κι εμείς». Κανείς δεν μπορεί να ψελλίσει έστω ένα επιχείρημα για ποιο λόγο πρέπει να γίνονται μαθητικές παρελάσεις.
    Η παρέλαση συμβολίζει τις αξίες του χθες: ομοιομορφία (στολές), πειθαρχία (συντονισμένος βηματισμός), επίδειξη σωματικών προσόντων (τεντωμένο κορμί – οι ψηλοί μπροστά). Αυτά όλα ίσως να αποτελούν προσόντα για ένα στράτευμα (που και γι’ αυτό αμφιβάλλω), αλλά είναι ξένα προς τις σύγχρονες κοινωνικές αξίες.
    Η σύγχρονη κοινωνία δέχεται τη διαφορετικότητα , επικροτεί την κριτική σκέψη και την αμφισβήτηση, προτάσει το πνεύμα και όχι τη σωματική ρώμη ως προσόν.
    Είναι λοιπόν καιρός να σταματήσει αυτή η κενή περιεχομένου στρατιωτική επίδειξη και να δώσει τη θέση της σε άλλες πιο ουσιαστικές μορφές εορτασμού.

    • Ζητάς επιχειρήματα, αλλά ποιες είναι οι πιο «ουσιαστικές μορφές εορτασμού» δεν μας είπες. Να φορέσουμε σαρίκια και να περιφερόμαστε κάθε Αύγουστο στους δρόμους με τους Ινδούς δοξάζοντας τον Μωάμεθ; Πάρτε το χαμπάρι αριστεροί αλά καρτ. Τις παρελάσεις θα τις έχουμε σας αρέσει δεν σας αρέσει, γιατί οι «ομοιομορφίες» και ο «συντονισμένος βηματισμός» που εσύ κι οι λιγοστοί όμοιοί σου σιχαίνεστε, αποτελεί στην πραγματικότητα ελάχιστο φόρο τιμής στο αίμα που χύθηκε κάποτε για ιδανικά που δεν θα γίνετε άξιοι ποτέ σας να καταλάβετε. Η παρέλαση αστοιχείωτε δεν συμβολίζει τις αξίες του χθες. Συμβολίζει τους αγώνες και τις θυσίες για να είσαι εσύ ελεύθερος να εκφράζεις τη γνώμη σου. Για να μιλάς τη γλώσσα των προγόνων σου και να έχεις την πολυτέλεια να συνεχίσουν τα παιδιά σου να ζούνε ελεύθερα κι ειρηνικά. Το μόνο παρήγορο είναι ότι η φωνή της πλειοφηφίας σ’ αυτό τον τόπο είναι πολύ πιο δυνατή απ’ τα άναρθρα ψιθυριτά που ευθαρσώς προσβάλλουν εκ του ασφαλούς τη μνήμη νεκρών που θυσιάστηκαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Μέχρι την 25η Μαρτίου λοιπόν και τις πολλές επόμενες που θα δεις, πιές το ξυδάκι σου και καλό ξημέρωμα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here